KON.ZABETAS - architects+engineers. ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

ΕΛΛΗΝΕΣ, ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ

2010-03-07T00:32:00.010+01:00

Δείτε την "αιωρούμενη τάξη" του Καλλιτεχνικού Σχολείου Αμπελοκήπων:
http://issuu.com/konzabetas060/docs/afh_flyover_classroom?viewMode=presentation
ΚΑΙ ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ..................................................................
Ακολουθώντας την γηγενή και αρχέγονη παράδοση που θέλει την Ελλάδα και τους Ελληνες να καταξιώνονται ανα την Υφήλιο, μέσα από τους καλλιτέχνες τους και τον Πολιτισμό τους,
"αυτοί οι ιθαγενείς" βγήκαν στο "παγκόσμιο ξέφωτο" για να κυνηγήσουν το "θύραθεν θήραμα".
"Αυτοί οι ιθαγενείς" είναι οι μαθητές, οι γονείς και οι καθηγητές του Καλλιτεχνικού
Σχολείου Αμπελοκήπων θεσσαλονίκης, συντροφιά με τον πολεοδόμο-αρχιτέκτονα μηχανικό Κωνσταντίνο Ζαμπέτα, ως ταπεινό σχεδιαστή (designer) των ονείρων τους.
Το "παγκόσμιο ξέφωτο" είναι ο διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός "2009 open
architecture challenge: classroom" που διοργάνωσε η Αμερικάνικη Μ.Κ.Ο. "Architecture
for Humanity" με έδρα το San Francisco - USA.
Το "θύραθεν θήραμα" είναι, η κατόπιν αξιολόγησης, διεθνής κατάταξη της εκπαιδευτικής ουτοπίας του Καλλιτεχνικού Σχολείου μας και η, με οικοδομικά υλικά, πραγμάτωση της.
Bάλαμε λοιπόν στο χαρτί την αρχαιό-βιβλιογραφία του DNA μας και τις νεό-φλασιές του
εγκεφάλου μας και χωρίς να αντιγράψουμε ούτε τους προγόνους μας, σχεδιάσαμε μια πρωτότυπη και ιδανική αίθουσα διδασκαλίας που την βαφτίσαμε "αιωρούμενη τάξη" (flyover classroom).
Το αποτέλεσμα: Η κριτική επιτροπή των ειδικών έκρινε κατασκευάσιμη την εκπαιδευτική
ουτοπία μας, η "αιωρούμενη τάξη" ψηφίστηκε ως η τέταρτη καλύτερη και η Αμερικάνικη Μ.Κ.Ο. ανιδιοτελώς, μας πρότεινε την χρηματοδότηση της κατασκευής της, στην Ελλάδα.

ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ - 1-PROJECT'S CONCEPT

2007-11-19T21:44:00.000+01:00

Δια της παρούσας αναλύουμε και παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα της έρευνας που κάναμε σε επιχειρήσεις που είχαν ή/και έχουν κατάστημα σε εμπορικό κέντρο. Με βάση αυτά που μας είπαν οι επιχειρηματίες, συντάξαμε και τον κατάλογο των στόχων που πρέπει να πετύχει ο σχεδιασμός του εμπορικού κέντρου.

Γ Ε Ν Ι Κ Ω Τ Ε Ρ Α

ΑΝΑΛΥΣΗ

Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός ενός εμπορικού κέντρου είναι ο μετασχηματισμός ή η μετάφραση ενός στρατηγικού επιχειρηματικού σχεδίου σε κατασκευαστικά και λειτουργικά στοιχεία, ήτοι σε δρόμους, πλατείες, βιτρίνες, τοίχους, υαλοστάσια, κ.λ.π.

Η παρακάτω ανάλυση των επιμέρους στοιχείων ενός εμπορικού κέντρου γίνεται ώστε να είναι δυνατή η επιτήδεια ανασύνθεση τους, με τελικό σκοπό την επίτευξη των στόχων του έργου.

Α. ΚΤΙΡΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

α. Τα λειτουργικά στοιχεία των κτιριακών εγκαταστάσεων είναι αρχιτεκτονικά στοιχεία, κατασκευασμένα από διαφορετικά υλικά και με διαφορετικές τεχνολογίες, που συνδέονται με ανθρώπινες δραστηριότητες. Σε ένα εμπορικό κέντρο υπάρχουν κατά βάση δύο ομάδες κύριων λειτουργικών στοιχείων: τα ιδιωτικά μαγαζιά με ενδεχόμενες πρόσθετες χρήσεις αναψυχής και οι κοινόχρηστοι χώροι εισόδου/εξόδου, κίνησης και στάσης των πελατών. Δευτερευόντως στα σούπερ-μάρκετς και στα Αμερικάνικου τύπου mall, εμπορικά κέντρα, υπάρχουν και δύο ομάδες βοηθητικών λειτουργικών στοιχείων: τα πάρκινγκς και οι κεντρικές αποθήκες με τα γραφεία διοίκησης. Αναλυτικώτερα:

1- Οι κύριοι κοινόχρηστοι χώροι: Είναι, είτε χώροι κίνησης και έχουν γραμμική μορφή, δηλ. Ευθύγραμμοι ή καμπυλόγραμμοι δρόμοι ή διάδρομοι, είτε χώροι στάσης και συγκέντρωσης των πελατών και έχουν κεντρική μορφή, δηλ. κυκλικές ή παραλληλόγραμμες πλατείες.

2- Οι δευτερεύοντες κοινόχρηστοι χώροι: Είναι χώροι βοηθητικής χρήσης και περιλαμβάνουν κυρίως τα περιμετρικά πάρκινγκς.

3- Οι κύριοι ιδιωτικοί χώροι: Είναι κυρίως τα εμπορικά καταστήματα που περιλαμβάνουν, την εξωτερική βιτρίνα, την εσωτερική τοποθέτηση – παρουσίαση (ράφια), τον χώρο πληρωμής, δηλ. το ταμείο, τον χώρο παραλαβής του προϊόντος, και την αποθήκη των εμπορευμάτων. Στους ιδιωτικούς χώρους εντάσσονται και οι κλειστοί ή και ανοικτοί χώροι αναψυχής και εξυπηρέτησης των πελατών όπως οι καφετέριες, τα κυλικεία και γενικά τα μαγαζιά υγειονομικού ενδιαφέροντος.

4- Οι βοηθητικοί ιδιωτικοί χώροι: Σε αυτούς τους χώρους περιλαμβάνονται κυρίως οι κεντρικές αποθήκες, οι χώροι υγιεινής και τα γραφεία της διοίκησης.

β. Τα κατασκευαστικά στοιχεία είναι δομικά στοιχεία και κατασκευές που αποτελούν τις συνολικές κτιριακές εγκαταστάσεις και διακρίνονται:

1- Στο κέλυφος: Αυτή η κατασκευή αποτελείται από τον περιμετρικό τοίχο που καθορίζει και περιβάλλει τις λειτουργίες του εμπορικού κέντρου, από την στέγη που καλύπτει τις λειτουργίες του και ο ρόλος της είναι κυρίως η προστασία από τις καιρικές συνθήκες, και τις επί μέρους ειδικές κατασκευές, ήτοι τις εισόδους/εξόδους και βασικά τα διαφώτιστα στοιχεία οροφής (υαλοστάσια) αφού τα ισόγεια εμπορικά κέντρα έχουν μεγάλη κάλυψη και ο φυσικός φωτισμός τους γίνεται κυρίως από την οροφή.

2- Το δίκτυο προσπέλασης: Αυτοί είναι οι κοινόχρηστοι χώροι, τόσο των εσωτερικών δρόμων και πλατειών με τον εξοπλισμό τους, όσο και τα εξωτερικά πάρκινγκς και οι δρόμοι πρόσβασης πεζών-αυτοκινήτων με τον εξοπλισμό τους.

3- Τα καταστήματα: Αυτοί είναι οι χώροι των εμπορικών επιχειρήσεων που είναι τα βασικά εμπορεύσιμα κτιριακά έργα, είτε αυτά αποτελούν δομικό τμήμα του κελύφους (π.χ. Στα πολυκαταστήματα), είτε αυτά είναι ανεξάρτητες δομικές κατασκευές που τοποθετούνται μέσα και κάτω από το κέλυφος (π.χ. Στα σούπερ-μάρκετς).

4- Οι βοηθητικοί χώροι: Αυτοί είναι οι χώροι των αποθηκών και των χώρων υγιεινής και τοποθετούνται συνήθως στο υπόγειο.

5- Ο ηλεκτρομηχανολογικός εξοπλισμός: Αυτός είναι ο χώρος που περιλαμβάνει τον ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό του εμπορικού κέντρου και τοποθετείται, είτε σε πατάρια, είτε μέσα στον χώρο της στέγης, είτε και εξωτερικά πάνω από την στέγη.

Β. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Στον τομέα του λειτουργικού σχεδιασμού εξετάζεται η σχέση των κτιριακών εγκαταστάσεων, είτε μεμονωμένα, είτε σαν ομάδες, είτε σαν σύνολα, με τις ανθρώπινες δραστηριότητες, αφού ο απώτερος σκοπός του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού είναι να χρησιμοποιήσει τα παραπάνω δομικά μέσα, ώστε να ρυθμίσει τις ανθρώπινες σχέσεις και δραστηριότητες που συμβαίνουν. Το τυπολόγιο των εμπορικών κέντρων θεωρείται από πολλούς δεδομένο, ένας δρόμος με μαγαζιά δεξιά και αριστερά, ή ένας διάδρομος με ράφια δεξιά και αριστερά, ή ένα κλιμακοστάσιο με ορόφους προϊόντων στα πολυκαταστήματα. Όμως αυτά που πρέπει να επιτευχθούν στο εμπορικό κέντρο δηλαδή οι στόχοι του έργου προϋπάρχουν και συνεπάγονται τα κτιριακά δεδομένα και μπορούν να καθορίσουν αποφασιστικά το είδος και την συναρμογή τους. Επομένως πρέπει πρώτα να προσδιοριστούν οι στόχοι του έργου και ακολούθως να αναδιαρθρωθεί το είδος και να ανασυντεθεί στρατηγικά η συναρμολόγηση και η σχέση των παραπάνω κτιριολογικών δεδομένων μεταξύ τους, ενδεχομένως και με πρωτότυπο τρόπο.

ΣΤΟΧΟΙ

Οι στόχοι που καλείται να πετύχει ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός, είναι οι παρακάτω:

Η αναγνωρισιμότητα του εμπορικού κέντρου: Αυτός ο στόχος διασφαλίζει και διαχειρίζεται τον βασικότερο και πρωταρχικό σκοπό του έργου, δηλαδή της ικανότητας του να συγκεντρώνει κόσμο από την πόλη (αστικός πόλος έλξης) ή/και από την ευρύτερη περιοχή (περιαστικός ή περιφερειακός πόλος έλξης). Έτσι το κτίριο συμβάλλει στην δημιουργία συγκεντρωμένης περιφερειακής αγοράς και επηρεάζει το μέγεθος της καταναλωτικής ικανότητας της δίνοντας αναπτυξιακή δυνατότητα στις επιχειρήσεις του εμπορικού κέντρου.
Η ένταξη του εμπορικού κέντρου στον πολεοδομικό ιστό της Βόνιτσας: Αυτός ο στόχος εξασφαλίζει την ομαλή μετακίνηση της τοπικής αγοράς της Βόνιτσας στο εμπορικό κέντρο. Έτσι κατοχυρώνεται η ασφάλεια της επένδυσης των επιχειρήσεων του εμπορικού κέντρου αφού διατηρούν ή/και αποκτούν πρόσβαση στην τοπική αγορά της πόλης.
Η ελαχιστοποίηση του κόστους κατασκευής και υποδομής των εγκαταστάσεων: Αυτός ο στόχος αφορά την συμπίεση του ύψους του βασικού κεφαλαίου επένδυσης καθότι η περιοχή θεωρείται αγορά χαμηλής ρευστότητας, δεδομένο που μεγαλώνει τον χρόνο απόσβεσης του κατασκευαστικού κόστους του εμπορικού κέντρου.
Η μεγιστοποίηση των εκμεταλλεύσιμων, από τις επιχειρήσεις, χώρων: Αυτός ο στόχος πετυχαίνει την μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του κεφαλαίου που επενδύεται για την αγορά ή ενοικίαση των κτιριακών εγκαταστάσεων, και αποφέρει την μέγιστη δυνατή χρηματοδότηση για την κατασκευή του εμπορικού κέντρου.
Η ομαδοποίηση της χωροθέτησης των επιχειρήσεων κατά διαφορετικά είδη και κατά ποιότητα: Αυτός ο στόχος αποτρέπει την εμφάνιση αθέμιτου ανταγωνισμού ανάμεσα σε επιχειρήσεις ίδιου ή παρόμοιου τύπου προϊόντων αλλά διαφορετικής ποιότητας και αξίας εμπορευμάτων.
Η ιδιαίτερη δυνατότητα αναζήτησης και προβολής των επιχειρήσεων: Αυτός ο στόχος δίνει την δυνατότητα στους πελάτες να κάνουν έρευνα αγοράς από επιλεγμένα σημεία του εμπορικού κέντρου και στις επιχειρήσεις να προβληθούν σε διαφορετικά σημεία του εμπορικού κέντρου από αυτά που εδρεύουν.
Η παροχή υπηρεσιών προβολής, συντήρησης, λειτουργίας των επιχειρήσεων: Αυτός ο στόχος αποβλέπει στην παροχή υπηρεσιών προβολής και διαφήμισης, συντήρησης και προστασίας, κεντρικής αποθήκευσης, παράδοσης και παραλαβής των προϊόντων, πληρωμής και είσπραξης από κεντρικά ταμεία, παραγγελιών και πωλήσεων με χρήση υψηλής τεχνολογίας και λογιστικής διαχείρισης από αρμόδιες εταιρείες ή από την διοίκηση του εμπορικού κέντρου.
Η διατήρηση των παραδοσιακών τρόπων συναλλαγής της τοπικής αγοράς: Αυτός ο στόχος διατηρεί το καθεστώς του υφιστάμενου τρόπου συναλλαγής της τοπικής αγοράς, στοχεύοντας στην αξιοποίηση της προς όφελος των επιχειρήσεων του εμπορικού κέντρου.
Η χρήση υψηλής τεχνολογίας στην διαφήμιση, την παραγγελία, την παραλαβή και την είσπραξη της αξίας των εμπορευμάτων: Αυτός ο στόχος δημιουργεί μια παράλληλη και σύγχρονη αγορά, δίπλα στην τοπική παραδοσιακή, αυξάνοντας τους τρόπους συναλλαγής των επιχειρήσεων και τις καταναλωτικές επιλογές των πελατών.
Η εξασφάλιση περιφερειακής εμβέλειας και κάλυψης της αγοράς της ευρύτερης περιοχής: Αυτός ο στόχος προσβλέπει στην συγκέντρωση πελατών από την ευρύτερη περιφέρεια δίνοντας έτσι αναπτυξιακές ευκαιρίες στις επιχειρήσεις του εμπορικού κέντρου.
Η προσέλκυση επώνυμων και αναγνωρισμένων επιχειρήσεων: Αυτός ο στόχος, όχι μόνο εγγυάται την έγκυρη λειτουργία του εμπορικού κέντρου, αλλά εξασφαλίζει και την δυνατότητα έγκαιρης χρηματοδότησης για την κατασκευή του.
Η λειτουργία του εμπορικού κέντρου και εκτός ωραρίου καταστημάτων: Αυτός ο στόχος αφορά κυρίως την προβολή και την αναγνωρισιμότητα των επιχειρήσεων με την διοργάνωση γεγονότων (events) και εκδηλώσεων.

Ε Ι Δ Ι Κ Ω Τ Ε Ρ Α

ΣΥΝΘΕΣΗ

Προκειμένου να εκπληρωθούν οι παραπάνω στόχοι, προτείνεται μια σειρά κατασκευαστικών και λειτουργικών επιλογών σχεδιασμού του εμπορικού κέντρου, όπως:

Αποφυγή της κατασκευής μεγάλων και μονοκόμματων κατασκευών, όπως ενιαίοι σκελετοί από οπλισμένο σκυρόδεμα ή ενιαίες μεταλλικές στέγες που ενώ έχουν μεγάλο κατασκευαστικό κόστος περιορίζουν ανώφελα την ευελιξία του κτιρίου.
Κατασκευή απλών επιχειρηματικών μονάδων – καταστημάτων ή δυνατόν μεμονωμένων, έτσι ώστε να αξιοποιηθεί η συνήθης πρακτική των επιχειρήσεων να στήνουν την εσωτερική διακόσμηση των μαγαζιών τους.
Αυτονόμηση και διασπορά σε διάφορα επιλεγμένα σημεία του εμπορικού κέντρου, σημαντικών στοιχείων των καταστημάτων, όπως είναι κατά κύριο λόγο οι βιτρίνες τους. Έτσι δίνεται η δυνατότητα σε μία επιχείρηση να διαθέτει πολλές βιτρίνες και άλλα συστήματα προβολής ή παραγγελίας και πώλησης, διεσπαρμένα σε διαφορετικά, αλλά συγκεκριμένα σημεία του εμπορικού κέντρου.
Πολλαπλές είσοδοι/έξοδοι, καθότι οι είσοδοι είναι ισχυρά σημεία προβολής των επιχειρήσεων και άμεσα σημεία αναζήτησης τους από τους πελάτες.
Συνάρτηση όλων των επί μέρους χώρων σε ένα δίκτυο διαδρόμων, αίθριων και πλατειών που θα κάνουν ευχάριστη και ξεκούραστη την περιήγηση των πελατών στο εμπορικό κέντρο.
Χωροθέτηση ανοικτών χώρων συγκέντρωσης κόσμου, κατάλληλων για εκδηλώσεις και γεγονότα (events).
Μικρές σε μέγεθος κατασκευές, πολλαπλώς επαναλαμβανόμενες, ώστε το εμπορικό κέντρο να μπορεί να χτιστεί σε φάσεις.
Χρησιμοποίηση προκατασκευασμένων δομικών στοιχείων ώστε να μειωθεί το κόστος και ο χρόνος λειτουργίας του εργοταξίου.

ΟΡΟΙ ΔΟΜΗΣΗΣ

άρθρο 166 του Κώδικα Πολεοδομικής Νομοθεσίας για την εκτός σχεδίου δόμηση.

ΓΡΑΦΕΙΑ – ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ (άρθρο 5 Π.Δ. 24/31.5.1985)

Για ανέγερση κτιρίων που προορίζονται για αμιγή χρήση γραφείων ή καταστημάτων, το κτίριο δεν μπορεί να υπερβαίνει τα εξακόσια (600) τ.μ. Στο σύνολο των ορόφων. Η αρχιτεκτονική μελέτη για την ανέγερση των παραπάνω κτιρίων εγκρίνεται από την Ε.Π.Α.Ε. (επιτροπή πολεοδομικού αρχιτεκτονικού ελέγχου).
α) Κατά παρέκκλιση των διατάξεων της προηγούμενης παραγράφου καθώς και του άρθρου 162 επιτρέπεται η ανέγερση αμιγούς χρήσης ειδικών καταστημάτων (υπεραγορές, εμπορικά κέντρα) με τους παρακάτω περιορισμούς:

αα. το ποσοστό κάλυψης του γηπέδου δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το είκοσι τοις εκατό (20%) της επιφανείας του.

ββ. Το ύψος του κτιρίου δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα εννέα (9) μέτρα.

γγ. η συνολική επιφάνεια ορόφων του κτιρίου μπορεί να υπερβαίνει τα εξακόσια (600) τ.μ. με την προϋπόθεση ότι ο συντελεστής δόμησης δεν υπερβαίνει τα δύο δέκατα (0,2) του γηπέδου.

β) η παραπάνω παρέκκλιση εγκρίνεται με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας μετά από γνώμη του Σ.Χ.Ο.Π. (συμβουλίου χωροταξίας οικισμού περιβάλλοντος) της περιφέρειας.

ΚΤΙΡΙΑ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ

2006-06-17T23:29:00.000+02:00

Εφέτος, το 2006, κλείνουμε 15 χρόνια δημιουργικής πορείας στον χώρο της εφαρμοσμένης δόμησης.
Καιρός λοιπόν εύκαιρος για την παρουσιάση οχι μόνο του έργου μας ως ενα απτό οικοδομημένο και κατοικήσιμο αντικείμενο, αλλά κυρίως της φιλοσοφίας που το διέπει και κυριώτερα της διαδικασίας παραγωγής του.
Εδώ και 15 χρόνια κατασκευάζουμε κτίρια κατά παραγγελία με την μέθοδο της αυτοεργολαβίας σχεδόν σε τιμές κόστους.
Σε αυτή την μέθοδο πρωτεύει η γνωριμία με τον πολίτη-πελάτη που θέλει να αποκτήσει το κτίριο του, ο οποίος μας αναθέτει τον σχεδιασμό και την διοίκηση του φτιαξίματος του κτιρίου του και εξ αρχής μας προκαθορίζει τον προϋπολογισμό του έργου, μας ορίζει δηλαδή το ποσό των χρημάτων που πρόκειται να ξοδεύσει για το κτίριο του.
Ως Διευθύνων Σύμβουλος της αυτοεργολαβίας λοιπόν αρχίζουμε το φτιάξιμο του κτιρίου από τα προσχέδια, τις αρχικές και γενικές ιδέες, την επιλογή και αγορά του οικοπέδου, εντός ή εκτός σχεδίου, το εικονικό χτίσιμο με την χρήση σύγχρονης τεχνολογίας σχεδιασμού, την οργάνωση και διοίκηση του εργοταξίου, την νομική υποστήριξη προς τις Δημόσιες Υπηρεσίες και τους τρίτους εμπλεκόμενους (γείτονες)κ.ο.κ.
Ετσι ο πολίτης-πελάτης μέσα από την παραπάνω διαδικασία έχει την βεβαιότητα ότι το κτίριο του, ως οικείος χώρος, φτιάχτηκε σύμφωνα με τις ανάγκες, τις επιθυμίες και τα χρήματα που έχει, όντας σε διαρκή ενημέρωση και συνεργασία με μας σε όλες τις φάσεις του έργου διατηρώντας την επίγνωση και τον έλεγχο ενός αναλυτικού κοστολογίου,προσαρμόσιμου ανά πάσα στιγμή στις οικονομικές δυνατότητές του σε καθεστώς πλήρους διαφάνειας αφού συμμετέχει και συμπαρίσταται σε κάθε συμφωνία και δοσοληψία με τους παράγοντες του έργου.
Ταυτόχρονα και παράλληλα ο πολίτης-πελάτης διατηρεί και εφαρμόζει το δικαίωμα της επιλογής σε όλες τις φάσεις του έργου με τελικό αποτέλεσμα να αποκτήσει το κτίριο που ονειρεύεται, όπως το φαντάζεται, σχεδόν σε τιμή κόστους.

Κωνσταντίνος Ζαμπέτας
Αρχιτέκτων

εκδοτικό σημείωμα

2006-03-22T20:59:00.000+01:00

Κάθε εβδομάδα δημοσιεύουμε μελέτες, παρεμβάσεις, προσφυγές και απόψεις για θέματα συσχετισμού της Δόμησης και του Αρχιτεκτονικού Πολιτισμού εν γένει, με την Δημόσια Διοίκηση - οικοδομική άδεια, την Πολεοδομία - Χωροταξία, την Τέχνη, την Τεχνολογία, το Περιβάλλον - Οικολογία, την κατασκευή - εργολαβία, την Νομοθεσία - Νομολογία, κ.α.

ΠΡΟΣΦΥΓΗ κατά Δ. ΜΕΝΕΜΕΝΗΣ

2006-03-22T20:39:00.000+01:00

ΘΕΜΑ:ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΕ ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ.
ΣΧΕΤ.:6252/ΔΤΥ1212 Πράξεις επιβολής εισφοράς του Δήμου Μενεμένης.
1.ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ.
Η περιοχή του Δενδροποτάμου βρίσκεται στην Δυτική είσοδο της Θεσσαλονίκης. Η ευρύτερη περιοχή της Δυτικής εισόδου αποτελεί ένα κομβικό σημείο στον πολεοδομικό ιστό της πόλης κυρίως λόγω της χωροθέτησης λειτουργιών μείζονος σημασίας. Η Θεσσαλονίκη διαθέτει τρία κομβικά σημεία χωροθέτησης πολεοδομικών λειτουργιών μείζονος σημασίας, δηλ. λειτουργιών και εγκαταστάσεων μεγάλης κλίμακας (εμπορικών κέντρων, νοσοκομείων, ξενοδοχείων κ.λ.π.) που εξυπηρετούν το σύνολο των κατοίκων ολόκληρου του πολεοδομικού συγκροτήματος της πόλης. Το ένα κομβικό σημείο βρίσκεται στην περιοχή του Διαβαλκανικού, στους Δήμους Πυλαίας και Θέρμης, το δεύτερο κομβικό σημείο βρίσκεται στην περιοχή του νοσοκομείου Παπαγεωργίου, στο Δήμο Ευκαρπίας και το τρίτο κομβικό σημείο βρίσκεται στην Δυτική είσοδο, στους Δήμους Μενεμένης και Ελευθερίου - Κορδελιού. Η περιοχή του Δενδροποτάμου διαφοροποιεί τον πολεοδομικό χαρακτήρα της Δυτικής εισόδου από αυτόν των δυο άλλων κομβικών σημείων, διότι η περιοχή αυτή αποτελεί έναν θύλακα κατοικίας εγκλωβισμένο μέσα σε μια μεγαλύτερη περιοχή που περιλαμβάνει εκτός των εμπορικών και άλλων χρήσεων μέσης κλίμακας και χρήσεις μεγάλης κλίμακας όπως χονδρικού εμπορίου (Λαχαναγορά), διοικητικές υπηρεσίες (ΚΤΕΟ, Δ/νση Συγκοινωνιών) και μεγάλης βιομηχανίας (δεξαμενές πετρελαίου, εμπορικό λιμάνι). Η θέση της περιοχής Δενδροποτάμου (Τομέας Ι), ο πολεοδομικός εγκλωβισμός της, σε συνδυασμό με τα γεγονότα, ότι με χρήσεις μείζονος σημασίας όπως δρόμοι ταχείας κυκλοφορίας, σιδηροδρομικό δίκτυο, εμπορικοί άξονες κ.α. αποκόπτεται και χάνει την συνεκτικότητα της με άλλες περιοχές κατοικίας-γειτονιές, ότι αποτελεί την μοναδική ίσως περιοχή κατοικίας με τόσο άμεση γειτνίαση με εγκαταστάσεις οχλούσας βιομηχανίας (δεξαμενές πετρελαίου) και τέλος ότι κατοικείται από Τσιγγάνους, δεν έχει δηλαδή πληθυσμιακή και οικονομική ποικιλομορφία, δημιουργούν ένα πλαίσιο υποβάθμισης τόσο της ποιότητας της ζωής όσο και της αξίας της γης. Αυτή η υποβάθμιση γίνεται απόλυτα κατανοητή και από την διαφορά της αξίας της γης που αναγράφεται στην έκθεση εκτίμησης όπως επίσης και από την ύπαρξη πολλών μικροϊδιοκτησιών, αναγνωρισμένο στοιχείο υποβάθμισης του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος το οποίο στοιχείο η πολεοδομική μελέτη διατηρεί με δυο πολεοδομικούς μηχανισμούς, ήτοι:
1)Με την δημιουργία μεμονωμένων πεζοδρόμων που δεν συνδέονται με ένα οργανωμένο δίκτυο πεζοδρόμων με σαφή πολεοδομική λειτουργικότητα (π.χ. εξυπηρέτηση εμπορικού κέντρου ή διαχείριση μεγάλης κίνησης πεζών προς κοινωφελείς χρήσεις) αλλά μάλλον υπάρχουν για να προσδίδουν πρόσβαση και αρτιότητα στα μικροοικόπεδα και
2)Με την δημιουργία μικρών οικοδομικών τετραγώνων, μέσα στα οποία η τακτοποίηση των μικροοικοπέδων είναι δύσκολη έως αδύνατη.
2.ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΡΥΜΟΤΟΜΗΣΗΣ.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι επίδικες ιδιοκτησίες. Συγκεκριμένα πρόκειται για δυο πρώην κληροτεμάχια με αρ. διανομής 267 και 283, εκ των οποίων η μια με αρ. διαν. 267 κατακερματίστηκε σε τέσσερα μικροοικόπεδα από τρεις πεζοδρόμους. Οι πεζόδρομοι αυτοί έχουν πλάτος 3μ (πλάτος που δυσχεραίνει ή και αποκλείει την πρόσβαση πυροσβεστικού οχήματος ή ασθενοφόρου σε περίπτωση ανάγκης), δεν συνδέονται οργανικά με δίκτυο πεζοδρόμων και οι δυο από αυτούς ρυμοτομούν κτίριο το οποίο ο ιδιοκτήτης Κ.Δ. εκμεταλλεύεται εμπορικά. Επιπλέον ένα τμήμα της ιδιοκτησίας με αρ. διαν. 267 χαρακτηρίσθηκε ως χώρος παιδικού σταθμού, ενώ άλλο χαρακτηρίσθηκε ως χώρος στάθμευσης και ένα τρίτο ρυμοτομήθηκε χωρίς να χαρακτηρισθεί η’ να προσδιορισθεί η χρήση του.
Η έτερη ιδιοκτησία με αρ. διαν. 283 η οποία εντάσσεται σε ενότητα αθλητικών χώρων, έχει ήδη καταπατηθεί και χρησιμοποιείται από τους καταπατητές ως σκουπιδότοπος.
3.ΛΟΓΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ.
Από τα ανωτέρω και σε συνδυασμό με την πολεοδομική νομοθεσία προκύπτουν οι λόγοι προσφυγής κατά των πράξεων επιβολής εισφοράς σε χρήμα και ειδικότερα:
Για την ιδιοκτησία στο Ο.Τ. Γ258 ισχύουν τα εξής:
α) Από την συνολική ιδιοκτησία του Κ.Δ. ρυμοτομείται ένα τμήμα ως πεζόδρομος (πάροδος Καραΐσκάκη) που ορίζει το Ο.Τ. Γ258, εκτιμώμενου εμβαδού 250τμ περίπου.
β) Επίσης ρυμοτομείται και έτερο τμήμα εκτιμώμενου εμβαδού 210τμ χωρίς να γίνεται κατανοητή με κάποιο τρόπο η πολεοδομική αξιοποίηση του ρυμοτομημένου τμήματος, ενώ η αφαίρεση του τμήματος αυτού είναι φανερά επιζήμια για την ιδιοκτησία αφού το εμβαδόν της είναι μεγαλύτερο από αυτό του εναπομείναντος οικόπεδου.
γ) Τέλος από την συνολική ιδιοκτησία με τις παραπάνω ρυμοτομήσεις απομένει ένα οικόπεδο εκτιμώμενου εμβαδού 150τμ και δυσμενούς σχήματος αφού έχει βάθος μόνο 8μ.
δ) Για το παραπάνω οικόπεδο των 150τμ η πράξη επιβολής εισφοράς σύμφωνα με την παρ.4 του αρ.46 του Κώδικα Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας (αρ.9 του ν.1337/83) καταλογίζει εισφορά σε χρήμα που υπολογίζεται ‘’ στο εμβαδόν που απομένει μετά την αφαίρεση της οφειλόμενης εισφοράς σε γη και στην οικοπεδική αξία που έχει κάθε ιδιοκτησία κατά το χρόνο κύρωσης της πράξης εφαρμογής.’’ Και ορίζει την εισφορά σε ποσοστό 68% περίπου της αξίας του οικοπέδου (100,50τμ εισφορά σε 150τμ οικοπέδου) ενώ η παρ.2 του αρ.46 του Κ.Β.Π.Ν. ορίζει ότι για τμήμα ιδιοκτησίας εμβαδού μέχρι και 200τμ η εισφορά είναι το 1% της αξίας του οικοπέδου (1,5τμ εισφορά σε 150τμ οικοπέδου).
Για την ιδιοκτησία στο Ο.Τ. Γ222 η πράξη επιβολής εισφοράς δεν εφαρμόζει την παρ.8 του αρ.46 του Κ.Β.Π.Ν. η οποία αναφέρει ότι ‘’ για ιδιοκτησίες που αναφέρονται στην παρ.14 του αρ.45 (δηλ. για τις ιδιοκτησίες που έχουν παραχωρηθεί σε πρόσφυγες για αγροτική αποκατάσταση) η εισφορά σε χρήμα ορίζεται στο ήμισυ της εισφοράς που αναφέρεται στην παρ.2 του παρόντος ‘’ ενώ επιπροσθέτως ο Δήμος Μενεμένης δεν έχει συσχετίσει την ιδιοκτησία στο Ο.Τ. Γ222 με το κληροτεμάχιο με αρ. διανομής 283 της τοπογραφικής υπηρεσίας της Δ/νσης Γεωργίας προκειμένου να εφαρμοσθεί η παραπάνω παράγραφος.
Η έκθεση εκτίμησης στο 2ο θέμα (περιοχή Δενδροποτάμου) καθορίζει ενιαία τιμή μονάδας επιβολής σε χρήμα για όλη την περιοχή (Τομέας Ι) τα 70ευρω/τμ χωρίς να την συσχετίζει με τυχόν μείωση της αξίας της γης κατά περίπτωση λόγω ιδιαίτερων τοπικών λόγων όπως κάνει στο 1ο θέμα (περιοχή Πολίχνης-Ο.Τ.Γ1320). Θα έπρεπε λοιπόν σύμφωνα με το πνεύμα προσέγγισης του 1ου θέματος να ορισθεί μικρότερη τιμή μονάδας εισφοράς για ιδιοκτησίες που έχουν υπέρμετρα ζημιωθεί λόγω του τρόπου ρυμοτόμησης τους και ειδικότερα όταν αυτή η ρυμοτόμηση παράγει μικροοικόπεδα τα οποία όχι μόνο δεν είναι αξιοποιήσιμα και τακτοποιήσιμα αλλά κατά γενική ομολογία υποβαθμίζουν το φυσικό και δομημένο περιβάλλον.

Κωνσταντίνος Ζαμπέτας

Αρχιτέκτων

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

2004-10-25T18:57:00.000+02:00

"ΠΟΙΩ ΠΟΛΙΝ, ΑΡΑ ΦΤΙΑΧΝΩ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, ΣΥΝΕΠΩΣ, ΚΑΝΩ ΠΟΛΙΤΙΚΗ"

Ο Κωνσταντίνος Ζαμπέτας γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη.
Εμαθε την αρχιτεκτονική τέχνη από την γενέθλια πόλη του και την αρχιτεκτονική επιστήμη από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονικής.
Το σπουδαστικό του ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στον ουρμπανισμό (πολεοδομία) και στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική, με μεγαλύτερη έμφαση στο δομικό-συνθετικό, παρά στο αναστυλωτικό χαρακτρα της παραδοσιακής και ιστορικής αρχιτεκτονικής.

Ως επαγγελματίας αρχιτέκτονας εργάστηκε κατά χρονολογική σειρά:
1) Στην οικονομική και τεχνική διοίκηση δημόσιων έργων.
2) Στην ουρμπανιστική εξυγίανση πόλεων και συγκεκριμένα στην ανάπλαση της πολεοδομικής λειτουργικότητας της Λάρισσας, Κατερίνης, Ρόδου και Λεπτοκαρυάς. 3) Στον σχεδιασμό δημοσίων ανοικτών χώρων όπως πλατείων, πάρκων και πεζοδρόμων.
4) Στον σχεδιασμό κάμπινγκς, παιδικών κατασκηνώσεων και άλλων θεμάτων αρχιτεκτονικής τοπίου.
5) Στην ανάλυση, σχεδιασμό και διαχείριση οικιστικών επεμβάσεων σε οικοσυστήματα.
6) Στην συντήρηση και αναστύλωση παραδοσιακών κτιρίων.
7) Στην νομική ανάλυση και κατοχύρωση πολεοδομικών και αρχιτεκτονικών επεμβάσεων και προτάσεων.
8) Στον σχεδιασμό και την κατασκευή αρχιτεκτονικών έργων και πρωτότυπων κτιρίων.
9) Στην αρθρογραφία αρχιτεκτονικών θεμάτων.

Συμμετείχε σε δύο πανελλήνιους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς και από το 1992 εργάζεται στην βιομηχανία κατασκευής δόμησης δια του δικού του γραφείου με επαγγελματικό αντικείμενο τον σχεδιασμό + διοίκηση τεχνικών έργων ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής ομορφιάς με όσο το δυνατόν χαμηλώτερα κοστολόγια.

Η προσφιλής του ασχολία (hobby) είναι η οδοιπορία, ως τρόπος ψηλάφησης του αστικού και περιβαλλοντικού τοπίου και το προσφιλέστερο βιβλίο είναι το ''ανώνυμη αρχιτεκτονική και πολιτιστικοί παράγοντες'' (house form and culture) του Amos Rapoport.

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ στον Δ. ΠΙΚΙΩΝΗ

2004-10-11T15:29:00.000+02:00

...Η κυρίαρχη μέσα μου αίσθηση ήταν να αναχθώ είς την μία και αδιαίρετη παράδοση του κόσμου. Είχα πρώϊμα διϊδει την παγκόσμια ενότητά της, την μία και αδιαίρετη σ' όλο τον πλανήτη. Ήθελα να αναχθώ σ'αυτήν, είς τον ρούν της, να την αναπλεύσω, όπως η πέστροφα. Οι επιμέρους διαφορές δεν είναι βέβαια αμελητέες, αλλά κάτω από αυτές διακρίνεις μίαν ισχύουσα θεμελιώδη...
Ανάμεσα απ' την Φρυγιία και την Περσία, την Καρία, ανάμεσα στην Κίνα και την Ινδία ξανοίγεις την λανθάνουσα ενότητα όπως και την λανθάνουσα διαφορά. Ανάμεσα Ανατολής και Δύσης, Βορρά και Μεσημβρίας διακρίνεις την διαφορά και την μυθική ταυτότητα. Αυτό το αϊδιο ήταν το θεμελιακό. Οι διαφορές είναι επουσιώδεις, η βαθιά και εσωτερική ταυτότητα το ουσιώδες.

Δ.ΠΙΚΙΩΝΗΣ

Αρχιτέκτων

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:38:00.001+02:00

Αρχιτέκτων + Διευθύνων Σύμβουλος Έργου: Κωνσταντίνος Ζαμπέτας

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:38:00.000+02:00

Αρχιτέκτων + Διευθύνων Σύμβουλος Έργου: Κωνσταντίνος Ζαμπέτας.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:37:00.000+02:00

Αρχιτέκτων + Διευθύνων Σύμβουλος Έργου: Κωνσταντίνος Ζαμπέτας.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:36:00.000+02:00

Αρχιτέκτων + Διευθύνων Σύμβουλος Έργου: Κωνσταντίνος Ζαμπέτας.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:35:00.000+02:00

works:007fot041

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:34:00.000+02:00

works:007fot061

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:33:00.000+02:00

works:007fot072

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:32:00.000+02:00

works:009fot203

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:31:00.000+02:00

works:009fot204

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:30:00.000+02:00

works:009fot210

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:29:00.000+02:00

works:009fot212

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:28:00.000+02:00

works:015fot018

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:27:00.000+02:00

works:015fot021

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:26:00.000+02:00

works:015fot025

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:24:00.000+02:00

works:015fot027

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:23:00.000+02:00

works:015fot028

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:22:00.000+02:00

works:015fot032

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:21:00.000+02:00

works:016fot028

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:20:00.000+02:00

works:016fot033

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ

2004-10-07T19:19:00.000+02:00

works:016fot123

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ - Ενας πνευματικός τρόπος φτιαξίματος αρχιτεκτονικής

2004-10-06T20:55:00.000+02:00

Η συλλογή κτιρίων.

Ενας πρώτος κύκλος κτιριακών έργων, διεσπαρμένων σε έναν ευρύτερο πολεοδομικό χώρο, συγκροτείται σε συλλογή κτιρίων από μία συλλογιστικη που συνοψίζει και τεκμηριώνει έναν πρωταρχικό κοινό Αρχιτεκτονικό Λόγο. Ο αυτός Αρχιτεκτονικός Λόγος όντας οικοδομημένος αναδημιουργεί και εμπλουτίζει την συλλογή κτιριακών έργων, παράγει δε σε συνδυασμό με την διασπορά των κτιριων σε ενα μικρότερο ή μεγαλύτερο πολεοδομικό χώρο, έναν ιστό Αρχιτεκτονικής Λογικής, ικανής να αναδιοργανώσει τον πολεοδομικό χώρο σε πολεοδομική ενότητα. Ο παραπάνω προβληματισμός διατυπώνεται εν κατακλείδι στην φράση ‘’η πόλις εν τω κτιρίω και το κτίριο εν τη πόλη, φιλικώς ρέουν δια μέσου του τοπίου’’ που δίκην εξίσωσης επιχειρεί όχι μόνο να διερευνήσει την θεωρητική σχέση των τριών θεμελιωδών μεγεθών, ήτοι της πόλης, του κτιρίου και του τοπίου, αλλά κυρίως να διασφαλίσει μια πρακτική μαθηματική σχέση αναάμεσα στα παραπάνω μεγέθη, δεδομένου ότι η κατασκευασμένη κτιριακή αρχιτεκτονική είναι η γενετική βάση της πόλης, ενώ ταυτοχρόνως μεταλλάσει το αυτο-προσδιοριζόμενο κατά τον εαυτό του τοπίο σε ετεροπροσδιοριζόμενο περιβάλλον που περιβάλλει το κτίριο. Είναι γεγονός ότι σήμερα το κτιριακό έργο αποτελεί κεντρικό σημείο πολλαπλής αναφοράς διότι ο κάτοικος/χρήστης βλέπει ως θέα το τοπίο, σχετίζεται με την πόλη και τις παροχές της, εντάσσεται στο δομημένο ιστορικό περιβάλλον, χρησιμοποιεί την σύγχρονη τεχνολογία και προσεγγίζει τον εαυτό του και τους άλλους μέσα στο σπίτι του και μέσα από το σπίτι του. Αυτή η πραγματικότητα επαναπροσδιορίζει τις θεμελιώδεις αξίες, νοούμενες παράλληλα και σαν εργαλεία σχεδιασμού κατά την εφαρμογή τους ως ακολούθως:

1.Η λογική ανάλυση της του τοπίου αίσθησης.

Το τοπίο πάντα αισθησιακό ακόμη και στην πιό λιτή του μορφή ως πέτρα και φώς, διεγείρει τις αισθήσεις και προσφέρει μία συγκινησιακή βάση πολύτιμη για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Η λογική ανάλυση της αίσθησης του τοπίου είναι κατ’ ουσία μία μεθοδολογία εξόρυξης, καθαρισμού και ανάδειξης αυτής της συγκινησιακής βάσης δεδομένου ότι η παρουσία της, διαχρονικώς περιβάλλει το κτίριο. Προκειμένου λοιπόν να μετατραπεί το τοπίο σε περιβάλλον, περιβάλλον (που περιβάλλει) το κτίριο, αναλύωνται και καταγράφονται σαν παράμετροι του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, οι τρείς βασικοί συστατικοί του χαρακτήρες, ήτοι η τοπιογραφία του, το μικρόκλιμά του και το οικοσύστημα του. Το αποτέλεσμα της ανάλυσης είναι να κατασκευαστεί ένα κέλυφος-φίλτρο ικανό τόσο με την δομική αντοχή του να σβύνει την καταστροφικότητα των φυσικών στοιχείων, όσο, με την διαπερατότητά του να εξελίσσει το αρχικό εσωστρεφές αίσθημα προστασίας και ασφάλειας σε ένα τελικό εξωστρεφές αίσθημα φιλικότητας προς το φυσικό περιβάλλον. Είναι ακριβώς αυτό το εξωστρεφές αίσθημα φιλικότητας που θα ωθήσει τον κάτοικο/χρήστη να μετέχει επιστρεφοντας, μετά την ολοκλήρωση του έργου, στην συγκινησιακή βάση που ήδη ο ποιητής-αρχιτέκτονας είχε αισθανθεί και καταγράψει στην αρχή του έργου. Η επιστροφή του κατοίκου/χρήστη λόγω της αισθαντικής σχέσης που έχει αποκτήσει εξ αιτίας της επιτήδειας αρχιτεκτονικής λύσης, αποτελεί κύριο στοιχείο που διασφαλίζει την διαρκή προστασία και διατήρηση των βασικών συστατικών χαρακτήρων του τοπίου.

2.Η μετατροπή των καθημερινών βιωτικών αναγκών και των πιο ασήμαντων επιθυμιών σε αρχιτεκτονικά μέλη.

Ως η λύση των προβλημάτων σχεδιασμού που θέτουν οι βιωτικές ανάγκες και επιθυμίες του κατοίκου/χρήστη, η λειτουργικότητα του κτιρίου αποτελεί θέσφατον μεν, υπερβάσιμον δε από την ποιητική του χώρου που είναι εν προκειμένω η ικανότητα είτε των αρχιτεκτονικών και δομικών μελών του κτιρίου είτε των χώρων του κτιρίου να επικοινωνούν με τον κάτοικο/χρήστη απευθύνοντας του έναν αρχιτεκτονικό λόγο άρρητο μεν κατανοητό δε. Ο λόγος αυτός συντάσσεται παράλληλα με τον σχεδιασμό του έργου και γράφεται μέσα στον χώρο κατά την κατασκευή του έργου με μέσα γραφής τα δομικά στοιχεία και τα αρχιτεκτονικά μέλη του κτιρίου. Μέσα λοιπόν από αυτήν την πρακτική, προκύπτει ένα σύνολο χώρων, οι οποίοι είναι ταυτόχρονα και ένα τρισδιάστατο κείμενο που κάτι αφηγείται, κάτι περιγράφει, κάτι προτείνει. Οι κατά το παρελθόν βιωμένοι χώροι που έχουν καθορίσει τις προτιμήσεις του κατοίκου /χρήστη είναι πρόσφορο θέμα αφήγησης, οι σύγχρονες βοιωτικές ανάγκες είναι ένα θέμα περιγραφής και οι επιθυμίες, παρελθούσες, σύγχρονες και μέλλουσες είναι ένα θέμα πρότασης. Ειδικότερα ο αφηγηματικός αρχιτεκτονικός λόγος γράφεται με αναγνωρίσιμης μορφολογίας, αρχιτεκτονικά μέλη, ικανά να αναπαράγουν αναμνήσεις. Τα μέλη αυτά συντάσσονται εν είδη φράσεων και καθορίζουν χώρους-κείμενα, μνήμες ενός ζωντανού κτιρίου που θυμάται και θυμίζει στον κάτοικο/χρήστη τους γενέθλιους του, χώρους. Ο περιγραφικός αρχιτεκτονικός λόγος γράφεται με δομικά στοιχεία με εμφανή τον λειτουργικό τους ρόλο, έτσι ώστε όχι μόνο να διασφαλίζουν την λειτουργικότητα του κτιρίου αλλά και να αποπνέουν την βεβαιότητα ότι δι’αυτών ο κάτοικος/χρήστης απολαμβάνει την άνεση που προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία. Έσχατος αλλά όχι τελικός ο αρχιτεκτονικός λόγος που προτείνει, γραμμένος με αρχιτεκτονικά μέλη με αφηρημένο ή πολύπλοκο γεωμετρικό σχήμα, ενεργεί αποφατικά, δημιουργώντας κηλίδες ασάφειας στην κατάφαση τόσο της παρελθούσας παραδοσιακής μορφολογίας, όσο και της σύγχρονης τεχνολογικής λειτουργικότητας.

3. Ο συνδυασμός της προηγμένης τεχνολογίας και των παραδοσιακών τεχνικών σε ενοποιημένη κατασκευή.

Η ιστορική διαδρομή μιάς πόλης είναι ταυτόχρονα και η προσθετική καταγραφή μιάς ακολουθίας κατασκευαστικών τεχνικών και μορφολογικών αποτελεσμάτων. Άλλες από αυτές τις τεχνικές παραμένουν στο επίπεδο του επιδέξιου αυτοσχεδιασμού και άλλες βιομηχανοποιούνται και μετατρέπονται σε κατασκευαστική τεχνολογία. Από τον συνδυασμό των παραδοσιακών τεχνικών και της προηγμένης τεχνολογίας σε ενοποιημένη κατασκευή προκύπτουν, δύο κατασκευαστικές δυνατότητες, δύο ιδιότητες της κατασκευής και ένα ποιητικό αποτέλεσμα. Ειδικώτερα, η δομημένη ιστορία μιάς πόλης εφοδιάζει τον ποιητή-αρχιτέκτονα με μία πλούσια παλέττα εκφραστικών δομικών και αρχιτεκτονικών μέσων που κινείται από το ένα άκρο-κατασκευαστική δυνατότητα του επιδέξιου καλλιτεχνικού αυτοσχεδιασμού στο εργοτάξιο, μέχρι το άλλο άκρο-κατασκευαστική δυνατότητα της μεταφοράς προκατασκευασμένης δομικής τεχνολογίας και της ενσωμάτωσης της στο σώμα του κτιρίου. Η ταυτόχρονη όμως συμπαράθεση διαφορετικών τεχνικών και τεχνολογιών κατασκευής αποτυπώνει στο σώμα του κτιρίου την ιστορική διαδρομή της πόλης καθιστώντας την κατασκευή του, σκεύος δύο ιδιοτήτων, αυτής του ιστορικού χρόνου που πραγματώνεται στο παρόν δια των παλαιών τεχνικών και αυτής του παγκόσμιου χώρου στον οποίο εντάσσεται το κτίριο δια της ενσωμάτωσης σε αυτό της βιομηχανοποιημένης τεχνολογίας. Είναι φανερό ότι η ένταξη του κτιρίου στο ιστορικό περιβάλλον και ο παράλληλος συσχετισμός του με το σύγχρονο γίγνεσθαι, ανατίθεται περισσότερο στην κατασκευαστική πρακτική και λιγότερο στο μορφολογικό αποτέλεσμα που αυτή παράγει και αυτό διότι το μορφολογικό αποτέλεσμα ως ποιητικό αποτέλεσμα πλέον, υπερβαίνει χωρίς να αφανίζει τα ίχνη των κατασκευαστικών πρακτικών, διαποτίζοντας το σύνολο του κτιρίου με την νοσταλγία της ουτοπίας. Αυτό σημαίνει ότι το κτίριο, παρ’ όλο που είναι φτιαγμένο με διάφορους τρόπους, αποκταει μία ενιαία αρχιτεκτονική προσωπικότητα όταν μεταδίδει στον κάτοικο/χρήστη μία απροσδιόριστη νοσταλγία, είτε δια της ανάμνησης της παιδικής του πόλης, είτε δια του συσχετισμού του με την σύγχρονη παρούσα πόλη, είτε δια της προσέγγισης πόλεων τις οποίες ο κάτοικος/χρήστης θα ήθελε να επισκεφθεί. Με αυτόν τον τρόπο η αρχιτεκτονική μορφολογία παύει να είναι μία διακόσμηση και γίνεται το όχημα της νοερής επίσκεψης του κάτοικου/χρήστη στην παρελθούσα γενέθλια πόλη, στην παρούσα σύγχρονη πόλη και στην απρόσιτη επιθυμητή πόλη.

4.Το αρχιτεκτονικό-ποιητικό ένστικτο ως πλοηγός διαχείρισης των επιμέρους στοιχείων του έργου.

Η πληθώρα των οικοδομικών υλικών, είτε είναι δομικά υλικά, είτε είναι διακοσμητικά υλικά, είτε είναι υλικά εγκαταστάσεων που διατίθενται προς επιλογή, καθώς και οι αυξημένες απαιτήσεις εξοπλισμού του κτιρίου, θέτουν ευθέως το θέμα της διαχειρισής τους. Δεδομένου λοιπόν του πολύ μεγάλου αριθμού των επιμέρους στοιχείων του έργου που προβλεέπονται ώστε το έργο να ανταποκρίνεται στις βασικές προδιαγραφές δομικής ασφάλειας, αρχιτεκτονικής λειτουργικότητας - αισθητικής και σύγχρονου τεχνολογικού εξοπλισμού εγκαταστάσεων, τίθεται πλέον η αναγκαιότητα της εμπνευσμένα έντεχνης συναρμολόγησής τους, διαδικασία που εντάσσει τόσο τον σχεδιασμό του φέροντος οργανισμού όσο και τον σχεδιασμό των εγκαταστάσεων στον ευρύτερο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό του κτιρίου. Υπάρχουν δύο βασικές και απαιτούμενες ιδιότητες των δομικών οικοδομικών υλικών κυρίως αυτών του φέροντος οργανισμού και των εγκαταστάσεων που ενδιαφέρουν τον ποιητή-αρχιτέκτονα και αυτές είναι η διαχρονικότητά τους και η άρρηκτη σχέση τους με τα δίκτυα παροχών της πόλης. Πράγματι τα συγκεκριμένα στοιχεία του έργου που αποτελούν αυτήν καθ’εαυτήν την υπόσταση της οικοδομής, έχουν κατά σχεδιασμό και κατ’ απαίτηση πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής που υπερβαίνει κατά πολύ τα στενά χρονικά όρια της εποχής του σχεδιασμού, της ζωής του κατοίκου/χρήστη και της σύγχρονης με το έργο αντίληψης περί δομημένου περιβάλλοντος. Θεωρείται λοιπόν πρόσφορο να εγγραφούν πάνω, στο προορισμένο να υφίσταται ιστορικά, σώμα της οικοδομής φιλοσοφικές ιδέες ανθεκτικής αυθεντικότητας και διαχρονικές αξίες, άξιες να παραδοθούν στους επόμενους κατοικούς/χρήστες του κτιρίου. Είναι δε οι φιλοσοφικές ιδέες και οι διαχρονικές ανθρωπιστικές αξίες που αλλάζουν και βελτιώνουν την τεχνογνωσία της στατικής και ενεργειακής συμπεριφοράς του κτιρίου και διαμορφώνουν μία σύνδεση συνεργασίας με τα δίκτυα υποδομής και παροχών της πόλης με ιδιάζουσες όσο και εξέχουσες ιδιότητες, την διαλεκτικ εξάρτηση και την επιλεκτική αυτονομία του κτιρίου.

5.Ο προσχεδιασμένος αυτοσχεδιασμός των αρχιτεκτονικών προτάσεων.

Τα μέσα περιγραφής και αναπαράστασης των αρχιτεκτονικών προτάσεων έχουν έναν ορίζοντα ο οποίος ορίζει και το πέρας των δυνατοτήτων τους να εκφράσουν και να καταστήσουν κατανοητή την νέα αρχιτεκτονική πραγματικότητα που επαγγέλωνται. Τοιουτοτρόπως η σχεδίαση και η μοντελλοποίηση του κτιρίου υπό κλίμακα κατά την φάση της μελέτης, μπορούν μεν να εικονίσουν, να αναλύσουν, να ορθοτομήσουν και να παρουσιάσουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά του κτιρίου, δεν είναι ικανές δε να μεταδώσουν στούς συντελεστές του έργου την αίσθηση του κατασκευασμένου χώρου. Αυτό συμβαίνει διότι κατά την φάση του σχεδιασμού ο άνθρωπος όντας σε μεγαλύτερη κλίμακα περιβάλλει το μοντέλλο του κτιρίου, ενώ στην φάση της κατασκευής το κτίριο περιβάλλει τον άνθρωπο. Αυτή η ενγενής αδυναμία της μελέτης έχει σαν αποτέλεσμα, οι συντελεστές του έργου όχι μόνο να μην μπορούν να αισθανθούν την ποιητική των αρχιτεκτονικων και δομικών μελών και των χώρων, αλλά ακόμη και να μην μπορούν να εννοήσουν την οικοδομή στην τελειότητά της. Γνώστης αυτού του γεγονότος ο ποιητής-αρχιτέκτονας προσδίδει δύο ιδιότητες στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, αυτήν της ευελιξίας και αυτήν της πολλαπλότητας. Η προνοητικότητα αυτή επιβραβεύεται κατά την φάση της κατασκευής στο εργοτάξιο, όταν οι συντελεστές του έργου αρχίζουν διαδοχικώς να αισθάνωνται και να εννοουν, ενώ η τροποποίηση της μελέτης φαντάζει αναπόφευκτη. Τότε οι προσχεδιασμένες εναλλακτικές λύσεις ως αυτοσχεδιασμοί εκλαμβάνονται ενώ ο ποιητής-αρχιτέκτονας ελέγχει την ικανότητά τους να λειτουργούν προκαλώντας την εκ των προτέρων προτύπωση των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων που θα συμβαίνουν μετά την παράδοση του έργου.

Η ποιητική Αρχιτεκτονική.

Τα παραπάνω εργαλεία σχεδιασμού, δια των οποίων κατασκευάζεται η νέα οικιστική πραγματικότητα μέσα στην υπάρχουσα περιβαλλοντική οντότητα, συνθέτουν ως αρχέγονες αξίες την έννοια της ποιητικής αρχιτεκτονικής. Είναι δε η ποιητική αρχιτεκτονική, αυτή η κατασκευαστική πράξη που με το πλάσιμο, το συνταίριασμα και την συναρμολόγηση ευτελών και κοινών οικοδομικών υλικών, καθώς και με την εμπνευσμένη καθοδήγηση μαστόρων με τρέχουσα ικανότητα, αποσκοπεί μέσα σε λογικά πλαίσια κόστους, στην μετουσίωση της άμορφης οικοδομικής ύλης σε όμορφη οικοδομή με τελικό κατόρθωμά της το ζωντανό κτίριο ενώ η διαχείριση των στοιχείων του έργου, ποιητική τή αδεία, εξελίσσει τον χώρο απο κατοικίσιμο σε κατοικίδιο.

Κωνσταντίνος Ζαμπέτας

ΠοιητήςΑρχιτέκτονας

& Δομικός Αρχιτέκτων Μηχανικός